ENVAR'UL-KULUB

Bu bolumde Muzaffer Ozak'in "Envar'ul-Kulub" isimli eserinden alintilar bulacaksiniz!..

Bir Hikaye

Ibrahim Vasit-i Hazretleri rivayet buyurmuslardir:
Bir kimse, Arafat'ta bulundugu sirada, o mubarek yerden
yedi tane tas almis ve:

- Ey taslar! Imanima sahit olun, diyerek bu yedi tasin uzerine
Kelime-i Sehadet getirmis: O gece, bir ruya gormus.Ruyasinda kiyamet kopmus ve
butun insanlar mahser yerinde hak huzurunda toplanmislar.
Sira bu zata gelmis,mizan ve hesaptan sonra, gunahlari agir geldiginden
Hak celle ve ala kendisinin cehenneme atilmasini emr-u ferman buyurmus.
Azap melekleri, onu alip cehenneme goturmusler.Fakat Arafat meydaninda topladigi
ve her biri uzerine kelime-i sehadet getirerek imanina sahit tuttugu
taslarin, cehennem kapilarini kapattiklarini gormusler.Azap melekleri
ne kadar ugrasmislarsa da, o taslari oradan sokup atamamislar.Diger kapilarin da
ayni sekilde ve ayni taslar tarafindan tikandigini ve o kimsenin cehenneme atilmasina
imkan birakmadigini anlamislar ve onu tekrar huzur-u izzete goturup niyazda bulunmuslar:

-Ya Rab! Bu kimseyi atese atmamiz irade ve ferman buyuruldu.Emrinizi yerine getirmek uzere cehennemin
yedi kapisina da vardik, her birisinin kapisini birer tasla tikanmis oldugu halde bulduk.
O taslari yerinden kaldirmaga ve fermanınızı yerine getirmege kasdettik.
Ancak, gucumuz ve takatimiz buna elvermedi.O kucucuk taslar o kadar agir ki, bize bahs ve ihsan buyurdugun kuvvet
ve kudrete ragmen onlari yerlerinden dahi kipirdatamadik.

Cenab-i Erham-er-Rahimiyn'den hitab-i izzet seref sadir oldu:

- Ey Kulum! Arafat'ta imanina sahit tuttugun taslar, cehennemin kapisini kapatti.Senin hakkini
ve sehadetini o kucucuk taslar bile zayi ve inkar etmediklerine gore, ben azim-us-san nasil olur da senin sehadetini zayi ederim.
Kerem, ancak bana yakisir.Ben de sana ve senin iman ve sehadetine sahidim.Ey meleklerim! Bu kulumu alin ve cennetime goturun...

Melekler, o zati bu defa da cennet kapisina getirirler ki, ne gorsunler? Cennet kapilari da kapali degil mi? Fakat, o zat hemen kelime-i sehadet getirir, cennet kapilari derhal acilir ve sad-u handan cennete dahil olur.

Ey Hakkin varligina ve birligine sehadet eyleyen mutlu kisi!

Daglar ve taslar, senin bu sehadetine sahit olduklari gibi, Allahu Teala ve melekleri de sahittirler.Bu sehadetin hurmetine seni atesten azad ve cennete idhal edeceklerdir.Bu iltifat-i ilahiyye, yalniz ahiret hayatina mahsus ve munhasir degildir.
Mu'minler, bu iltifata dunya hayatinda da nail ve mazhar olurlar.Cennete girerler, didari gorurler.Seksen yil delalet batakliklarinda bulunsan, bir kerre sehadet nasip olursa, ebedi saadet ve selamete erersin.Illa tevhid, illa zikrullah ve sehadet!..

Gel omrunu etme heba,
Zikr-i Huda et daima,
Divane desinler sana,
Zikret hemen leyl-u nehar...
Zikre calis, koy gafleti;
Et masivadan nefreti,
Kil zikrile unsiyyeti,
Zikret hemen leyl-u nehar...

Otururken hakki zikredersen, o da seni zikreder ve:

- Lebbeyk kulum! Benden ne istiyorsun, vereyim? der.Affini dilersen affeder.Magfiret dileniyorsan magfiret olunursun.Cennetini diliyorsan cennetini, cemalini ozluyorsan cemalini ihsan ve inayet eyler ve mahser yerinde butun enbiya o gunun siddet ve dehsetiyle
dizustune cokup oturduklari zaman, Rabbin seni zikreyler ve narindan azad buyurur.Zakirlerle, sakirlerle, asik-i sadiklarla, zumre-i enbiya ile hasreyler.

Rabbini kiyamen zikrediyorsan o da seni zikreder; ayaklarini kotuye, cirkine gitmekten alikoyar, iyilige, hayra, hasenata kosanlardan, hak rizasina ulasanlardan ve o yolda sabit-kadem olanlardan eyler.
Yarin, mahkeme-i kubraya gitmek uzere butun mahlukat kabirlerinden kalkarak emre muntazir ayakta durup beklerken, Rabbin seni zikreder de mahser yerine yuruyerek goturmez.Salihler zumresiyle hasrederek cennetten gonderilen bineklere, buraklara bindirilerek mahser yerine izzet ve ikram ile
davet olunanlar arasinda bulundurur.

O gun, mahsere giden halk 3 siniftir:

Bir kismi, biraz once anlattigim gibi bineklere, buraklara bindirilerek goturulenlerdendir.
Bir kismi, yuruyerek gidenlerdir.
Bir kismi da, kafirlerdir ki, yilan, ciyan ve benzeri ayaksiz hayvanlar gibi yuzleri ustune surune surune goturulenlerdir.

Bu alemde, Rabbini ayak ustu zikredenler, o gun ayak uzre durmazlar, yurumez ve yurutulmezler.Onlara cennetten ozel binekler gonderilir.Herkesin ac kaldigi gun, onlara cennet nimeti, didar devleti, af ve magfiret lezzeti tattirilir ve taltif olunur.Herkesin ciplak oldugu o gun, onlara cennet hulleleri giydirilir.Herkesin susuzluktan yanip tutustugu o gun, onlara Kevser sarabi sunularak susuzluklari giderilir.Onlarin yuzleri ak ve gonulleri berrak olur.

Bu alemde, yanlari ustu yatarken Rabbini zikredenleri, Allahu teala bu alemde iken de zikrettigi gibi, dunyanin son ve ahiretin ilk menzili olan kabirlerinde yanlari ustu yattiklari zaman zikreder.Onlarin kabirlerindeki zulmeti, zikirlerinin nuruyla nurlandirir, kabir ferahligi bahs ve ihsan, sorulara cevabini asan kilar.Munkir-Nekir adlarindaki iki korkunc melegi, guzel yuzle gonderir, kabir azabindan emin kilar ve onlarin kabirlerini cennet bahcelerinden bir bahce haline getirir.
Bu hal, hasre kadar hergun nimetlerinin artmasi seklinde devam eder.Velhasil, uzun soze ne hacet! Allah diyen, mahrum olmaz. Allah diyen, mahzun kalmaz. Allah diyen, mahcup olmaz. Allah diyen, mahkum olmaz; hakkin gulleri solmaz, hak asiklari olmez, fani dunya evinden baki ve ebedi olan ahiret sarayina goc eder, hak rizasina varir, cennete girer.

Ya Erham-er-Rahimiyn! Her ne murad eylersen olur.Ne dilersen mutlaka yerini bulur.Her nefeste, senin hukmun yurur.Hukmune karsi gelebilecek kimse olamaz.Ne istersen yaparsin.Malik-el-Mülk ve zul-celal-i-vel-ikram sensin!Hersey senin ve hersey sana muhtactir.Sen, diledigini af ve diledigine azap edersin.Eger, azap edersen biz ne yapabiliriz? Kul senin, kevn-u mekan senin! Affedersen, sen gaffar ve settarsin.Bab-i lutfuna geldik, sana iltica ve dehalet ediyor, senden affimizi talep eyliyoruz.
Bi-hurmeti seyyid-il murseliyn, bizleri de affina mazhar olan kullarindan eyle, mu'min olarak oldur, salihlere ilhak eyle ya Rabbi!..

Soylenir vasfina Rabbil-alemiyn,
Gafir-iz-zunub, hayr-ur-rahimiyn;
Eyle bizlere keremler ya mu'in,
Kul senin, ihsan senin, gufran senin...