ŞEYH ABDÜLKADİR GEYLANİ HAZRETLERİNİN KERAMETLERİ

Hazret-i Şeyh Düneyri senedi sahibiyle söyle rivayet ediyor:

Bir gün Cenab-i Gavsül Azam Sultan Seyh Abdülkadir kalabalık bir topluluğa vaaz ediyordu. Şiddetli bir rüzgar esmeye başladı. O esnada birkaç tane dolangaç kuşu vaaz meclisinin üzerinde uçuyordu. Meclisde hazır olanlardan bazı kimseler:

- Bu gün bu kuşlara ne oluyor?

Diye fısıldadılar. Şeyh Abdülkadir yüzünü göğe kaldırdı.

- Eyrüzgar! Dedi. Dolangaçların başını bedenlerinden ayır

!Bu emir üzerine hemen dolangaçların kafaları bedenlerinden,ayrıldı. Her birisi bir tarafa düştü. Şşeyh Seyyid Abdülkadir Hazretleri sessiz ve sakince vaaz kürsüsünden indi. Kuşların bedenleriyle başlarını toplayip bir araya getirdi. Sonra elini üzerlerine koyarak:

- BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİYM.

Dedi. Kuşlar biiznillahi Teala dirilip kalktılar ve havada bir müddet uçustuktan sonra kaybolup gittiler.

***

Gavsül Azam Sultan Şeyh Abdülkadir Hazretleri bir gün ders verirken üzerine kocaman bir yılan düştü. Şeyhin etrafında bulunanlar korkup kaçtılar. Fakat Gavsül Azam Abdülkadir Hazretleri hiç istifini bozmadı. Yılan şeyhin eteğinden girdi, yakasından çıktı ve boynuna sarıldı. Bu esnada Gavsül Azam Hazretleri hiç istifini bozmadan ve konusmasını kesmeden vaazına devam etti.

Sonunda yılan çekilip Seyyid Abdülkadir Hazretlerinin huzurunda durdu. Ve Gavsül Azam Hazretlerinden başka kimsenin anlayamayacagi bir lisanla şeyh hazretlerine hitap eder gibi bir seyler konuştu. Ve ayrılıp gitti.

Yılanın neler konuştuğunu merak edenler Şeyh Hazretlerinden sual ettiler. Şeyh Hazretleri söyle cevap verdi:

- Yılan bana bir çok velileri denediğini, fakat benim gibi cesur ve sebatlı birini göremediğini söyledi.

Ben de ona:

- Sen ancak bir hayvansın: Seni harekete getiren ancak kaza ve kaderdir, dedim dedi.